Wpis

O Małżeństwie
I znów odezwała się Almitra.
Powiedz nam o
Małżeństwie, mistrzu.
A on odpowiedział:
Staliście się wspólnotą i
powinniście nią pozostać.
Winniście być razem, gdy
białe skrzydła śmierci rozerwą waszą codzienność.
Będziecie trwać razem nawet
w milczącej pamięci Boga.
Lecz niechaj w tym
wspólnym trwaniu będzie przestrzeń,
by niebiańskie wiatry
mogły tańczyć między wami.
Kochajcie się nawzajem, lecz nie twórzcie więzów miłości.
Niech będzie ona raczej
jak morze falujące pomiędzy brzegami waszych dusz.
Napełniajcie swe
kielichy, lecz nie pijcie z jednego.
Dzielcie się swoim
chlebem, lecz nie jedzcie z jednego
bochna.
Śpiewajcie i tańczcie
razem i bądźcie radośni, lecz niechaj każde pozostanie sobą,
gdyż nawet struny lutni
nie dotykając się drżą tą samą muzyką.
Dajcie sobie nawzajem swe serca, ale nie na własność,
gdyż wasze serca mogą być
zawarte jedynie w Dłoni Życia.
I stójcie razem, ale nie
nazbyt blisko,
bo oddzielnie stoją
filary wspierające świątynię,
a dąb i cyprys nie rosną jeden w cieniu drugiego.
Przypowieść
z utworu „Prorok” - Gibran